Η τηλεκπαίδευση στην εποχή της αναστολής λειτουργίας ήταν μία νέα παιδαγωγική πρόκληση και ένα νέο στοίχημα για εμάς. Πώς γίνεται να μη χαθεί το αποκτημένο αποτέλεσμα της μέχρι τώρα ομαδοσυνεργατικής δουλειάς, πώς μπορούν να εξοικειωθούν τα παιδιά με τη διαδικασία; Να παραμείνουν ενεργά και με κίνητρο;

Και όμως πέτυχε γιατί η ομάδα ήταν δεμένη και τα παιδιά εκπαιδευμένα στη συζήτηση αλλά και στην επεξεργασία.

Οι στόχοι που βάλαμε σαν προτεραιότητα για τα νήπια και προνήπια βασικό σκοπό είχαν να μη χαθεί η  συστηματική δουλειά που έχουμε κάνει πάνω στην εκπαίδευση των παιδιών και συγκεκριμένα στην μέθοδο επίλυσης προβλημάτων. Όχι μόνο στα μαθηματικά (έννοιες) αλλά και στο λόγο. Άλλωστε η αφήγηση και η επεξεργασία κειμένου είναι από τους βασικούς άξονες της δουλειάς μας, επειδή βοηθούν στην κατανόηση, έκφραση και οργάνωση του λόγου.

Εκτός του ότι καταφέραμε να έχουμε σχεδόν απαρτία, συνηθίσαμε μαζί με τα παιδιά και τους γονείς το νέο περιβάλλον. Εφαρμόσαμε  κάποιους κανόνες της ομάδας από την τάξη, μάθαμε να συζητάμε πάνω στην επίλυση προβλημάτων σε ομάδες «παραθύρων», ακόμη και να χειριζόμαστε απλά το τεχνικό μέσο, όπως το να ανοιγοκλείνουμε το μικρόφωνο μας δίχως να ζητάμε την παρουσία των γονιών.  Και όλα αυτά καθημερινά με ένα διάλλειμα ενδιάμεσα για λίγο τρέξιμο μέχρι την κουζίνα!

Ήταν μία πλούσια παιδαγωγική εμπειρία με πολλά δεδομένα αλλά και ο σπόρος μίας νέας εκπαιδευτικής διδακτικής πάνω στις αρχές του πρότυπου ερευνητικού μας προγράμματος.