Ο “Νικόδημος” είναι ένα ζωντανό μουσείο. Ένας χώρος που μας συνδέει με τον τόπο μας και τα βιώματά μας. Ένα ζωντανό αφήγημα προς τα παιδιά για το πώς ζούσανε οι πρόγονοί τους, για την καθημερινότητα και τις συνήθειές τους. Γενικότερα για τον πολιτισμό που εξελίσσεται και γύρω από αυτόν δένονται οι ζωές των ανθρώπων.

Επισκεφτήκαμε το “Νικόδημο” στα πλαίσια του σχεδίου εργασίας “Γνωρίζω τον τόπο μου στο χθες, τον αγαπώ σήμερα” μαζί με τα παιδιά του Νηπιακού Τμήματος 1.

Αρχικά για το καλωσόρισμα προσφέραμε κάποια φρέσκα λαχανικά από τον κήπο μας. Στη συνέχεια η κ. Γεωργία Γούσιου, η ψυχή του “Νικόδημου”, περιέγραψε βασικά στοιχεία του χώρου, μίλησε για τη χρήση τους με το δικό της μοναδικό, ζωντανό τρόπο, απαντώντας ταυτόχρονα στις απορίες και στα σχόλια των παιδιών. Μετά την ξενάγηση, τα παιδιά κάθισαν ελεύθερα και σε παρέες στα τραπέζια της όμορφης αυλής. Έπλασαν ρεβυθοκεφτέδες, ήπιαν σπιτική λεμονάδα και έφαγαν τους φουρνισμένους, μοναδικούς κεφτέδες με σως γιαουρτιού και δροσερή σαλάτα εποχής. Όλα από τα χέρια της κ. Γεωργίας. Βοηθός η εγγονή της Σμαράγδα που φούντωνε από περηφάνια και μιλούσε στους φίλους της για τις εμπειρίες της από τον χώρο.

Με την ευκαιρία όμως όλοι μοιράστηκαν τις εμπειρίες ως πελάτες στο εστιατόριο. Τα παιδιά είναι αυστηροί κριτές αλλά η κ. Γεωργία πήρε 10 στη μαγειρική. Κάποιοι πιο γενναιόδωροι της έδωσαν βαθμολογία 100.000.

“Τι ωραία να ζούσαμε εδώ, στα χρόνια τα παλιά” έλεγε στην παρέα της η Διόνη, δίχως να γνωρίζει πόσο σπουδαία διάκριση έκανε εκείνη τη στιγμή με αυτά τα λόγια της.